2009

Grupa Fotograficzna - HALO

Grupy fotograficzne były od zawsze zaczynem tworzenia dobrej fotografii. Paweł Dusza, Damian Mickoś, Jarosław Rudnicki i Paweł Więcławek mieszkają i działają na terenie miasta Sosnowca. Zagłębiowskie Towarzystwo Fotograficzne to miejsce gdzie się poznali i działając w jego twórczej atmosferze stworzyli swoją grupę HALO. Poznałem ich na XII Plenerze Fotograficznym 2009 który zorganizowało miasto Sosnowiec. Na przykładzie tej młodej grupy chciałbym przedstawić problemy związane z zespołowym uprawianiem fotografii. Wspólna pasja to wspólne robienie zdjęć, to wspólna ocena ich jakości jak i twórczych pomysłów i wspólna radość z ich prezentacji. Właśnie, dlatego warto zespołowo działać. Ja też kiedyś działałem w takiej grupie z Małgorzatą Apathy i Krzysztofem Henclewskim. Grupa HALO przesłała mi 40 zdjęć. Swoich najlepszych i tych z których są zadowoleni. Jednak zastanawiając się jak je pokazać w moich komentarzach spotkałem się z typowym problemem, jaki mają wszyscy młodzi. Chcą pokazać dużo i różnorodnie. Tym samym pokazują swój chaos tak myślowy jak i fotograficzny. Podstawą dobrej osobistej prezentacji jest pokazanie zdjęć się uzupełniających i tworzących nawet najskromniejszy zestaw. Pozwoliłem sobie zestawić po dwa zdjęcia każdego autora. Takich, z jakich wynikła jakaś spójna opowieść, dla mnie i innych widzów.

Paweł Dusza w tych dwóch zdjęciach zawarł opowieść o tajemnicy, jaką niesie w sobie ciało pięknej kobiety. Kamień, który znalazł w ważnym miejscu można przyrównać do klejnotu, jakim jest pożądanie i miłość.

Damian Mickoś zadał sobie pytanie, dokąd zmierzasz młody człowieku ? Zastanów się! Nie wspinaj się w nieznane i nie dopowiedziane rejony.

Jarosław Rudnicki w swoim bardzo delikatnym śnieżnym i mgielnym pejzażu pokazuje nam to, co jest zimą ważne. Biel podkreślona ciemnymi konarami drzew i krzewów. Ta oszczędność walorów czyni z tych fotografii zimę taką, jaką lubimy i jaką chcielibyśmy fotografować.

Paweł Więcławek siłę swojego przekazu zawarł w spojrzeniach starszego człowieka i psa. Oboje patrzą i myślą ! Starszy Pan może się zastanawia nad swoim życiem lub może czeka na kogoś. Pies w swoim wiernym spojrzeniu zawarł to, co tyko zwierzęta potrafią, przywiązanie i wierność. To łączy i spina te zdjęcia, choć ten pies nie czeka na tego pana.

Te moje bardzo osobiste skojarzenia pozwoliły mi właśnie z tych wszystkich zdjęć wybrać takie zestawienia. Zabrakło mi już innych zdjęć, które mogłyby uzupełnić te skojarzenia lub zbudować sobie inne. Dlatego prezentując siebie musimy się zastanowić, co mamy do powiedzenia a nie, co tylko poprawnie z fotografowaliśmy. W dzisiejszych czasach, gdy aparaty fotograficzne robią prawie wszystko liczą się tylko zestawy uzupełniających się zdjęć a nie nawet najdoskonalsze zdjęcie.

Tą przestrogę muszą sobie zapamiętać wszyscy młodzi adepci fotografii. Ja mogę tylko podziękować grupie HALO, że zdecydowała się poddać mojej krytyce.

październik 2009 r