2009

Modernizm – fotografia – spojrzenie

Modernizm to styl architektoniczny lat 20-tych ubiegłego wieku. To zerwanie z eklektyzmem stylów poprzednich. To fascynacja możliwościami nowych materiałów budowlanych oraz gwałtownie rozwijającą się industrializacją. To nowe spojrzenie na architekturę oraz urbanistykę tak mieszkalną jak i przemysłową.

Stal – Żelbet – Szkło materiały pozwalające na nowo spojrzeć tak na formę jak i na funkcjonalność oraz nowoczesne funkcjonowania architektury w przestrzeni nas otaczającej.
Fotografując aktualnie tą modernistyczną katowicką architekturę starałem się spojrzeć na nią nie tyle przez jej wygląd zewnętrzny, lecz przez istotę zastosowanych materiałów oraz ich naturalnych technologicznie kształtów. Geometria kształtu materiału została przeniesiona na wygląd budynku. Ta symbioza form to jedna z istotnych cech modernizmu. Urzeczony pięknem stalowych prostych kształtów musiałem to podkreślić. Dla mnie fotografia jest nie tylko po to, aby zarejestrować widok rzeczywistości, ale po to, aby oddać jej pewną syntezę.
Naturalnie moją bardzo osobistą i subiektywną.

Tak samo jak przed prawie 40-tu latach fotografowałem śląski pejzaż też nie interesował mnie jego dokumentalny widok. W opozycji do romantycznego spojrzenia na naszą bezwzględnie eksploatowaną krainę zastosowałem w swoim podejściu ostre przekopiowania, solaryzację z jej swoimi udoskonaleniami czy wreszcie izohelię, aby otrzymać drapieżny widok śląskiego przemysłowego pejzażu.
Spotkało się to też z znaczącą krytyką starszych kolegów. Ale Juliusz Garztecki w 1975 roku docenił i opisał ten mój syntetyczny sposób widzenia świata. Teraz po tylu latach moje zdjęcia są rozpoznawalne i dobrze przyjmowane przez kolejne pokolenia fotografów.
Mając takie doświadczenia mogę być spokojny, że moja syntetyczna wizja pokazania istoty modernizmu przetrwa próbę czasu i będzie kolejnym skromnym przyczynkiem do jego utrwalenia w świadomości ogółu.

Zadziwia mnie podejście do fotografii młodych fotografów, którzy mając doskonałe wykształcenie plastyczne ze specjalnością fotografia podchodzą do niej bardzo często tylko jako do narzędzia rejestracji widokowej. Bardzo poprawnej estetycznie i kompozycyjnie. To podeście do czystej fotografii jest bardzo ortodoksyjne i krytyczne względem wszystkich innych nurtów fotografii przetworzonej czy symbolicznej. Fotografii, która wymaga zastanowienia refleksji czy wreszcie zadumy.
Tak jak w poezji, gdy się zastanawiamy, co poeta chciał nam powiedzieć !

Kwiecień 2009 r.